Çan eğrisini üniversitedeki notlarından dolayı çoğumuzun hatırladığını düşünüyorum.

Bazı şeyler daima çan eğrisinin ortasındadırlar. Dünyada herhangi bir nüfusu alın, herhangi bir ölçüm yapın; istatiksel olarak dağılımın tam bir çan eğrisi şeklinde olacağını görebilirsiniz.

Örneğin boy konusunda birkaç Kerim Abdül-Cabbar ve Shaquille O’Neil dışındaki hemen hemen herkes çan eğrisinin ortasındadır.

Fiziksel konularda bir ortalama olduğuna katılıyor olabilirsiniz, ama bu çan eğrisi aynı zamanda gayret, tutum ve beceriler konusunda da geçerli. Hatta herkesin enerjisine ve üretkenliğine de yansıdığını görebilirsiniz. Eğrinin 2 ucunda birkaç şirketin olduğunu ama pek çok şirketin ortalarda olduğuna bile tanık olabilirsiniz.

Peki ortalama olmayı seçen gerçekten bu insanlar ya da şirketler mi?

Hangi pazarda olursa olsun tembellerin silinip gittiğini biliriz. Rakiplerinin yeni ürünlerinin gerisinde kalan şirketler satışlarında düşüş görürler. Yeterli enerji veremeyen bireyler büyük ihtimalle işten çıkarılacaklardır.

Çan eğrisi ile ilgili en harika şey bazı insanların ve bazı şirketlerin doğal olarak belirli bir bölüme doğru meyil göstermesidir. Örneğin bazı insanlar önündeki grup ne hızda yürürse yürüsün, onların birkaç adım arkasından yürürler. Bazı şirketler, sektör ortalaması ne olursa olsun işlerini başkalarından çok daha hızlı teslim ederler.

O halde marifet, eğrinin üzerinde bulunduğumuz noktayı değiştirmek için sektörün değişmesini beklememektir.

Marifet, eğri üzerindeki olağan konumumuzu değiştirmektir. Eğer istisna olmaya alışırsanız, büyük ihtimal öyle kalırsınız.